Sześć stóp pod ziemią - Six Feet Under (2001 - 2005)

Produkcja: USA Gatunek: obyczajowy Od lat: 15 Reżyseria: Alan Ball i inni Scenariusz: Alan Ball i inni Zdjęcia: Alan Caso i inni Muzyka: Richard Marvin Czas trwania: 63 odcinki, po około 60 min. każdy Data premiery: 03.06.2001 Obsada: Peter Krause: Nate Fisher Michael C. Hall: David Fisher France Conroy: Ruth Fisher Lauren Ambrose: Claire Fisher Freddy Rodriguez: Rico Diaz Rachel Griffiths: Brenda Chenovitch Mathew St. Patrick: Keith Charles Jeremy Sisto: Billy Chenovitch Richard Jenkins: Nathaniel Fisher senior Justina Macado: Vanessa Diaz Lili Taylor: Lisa Kimmel

Akcja wyprodukowanego przez Alana Balla serialu Sześć stóp pod ziemią obraca się wokół rodziny Fisherów oraz ich bliższych i dalszych znajomych. Poznajemy ich w dramatycznym momencie. Przez własną nieuwagę senior rodu – Nathaniel Fisher – wjeżdża prowadzonym przez siebie karawanem prosto pod koła rozpędzonego autobusu. A dlaczego pan Fisher prowadził karawan? Otóż wspomniana familia wyróżnia się na tle przeciętnej amerykańskiej rodziny właśnie tym, że prowadzi całkiem nieźle prosperujący rodzinny zakład pogrzebowy. Skądinąd tytuł serialu nawiązuje do już przysłowiowej głębokości zakopania trumny.

Każdy lub niemal każdy odcinek rozpoczyna się … trupem. Śmierć z reguły nieznanej widzom wcześniej osoby zgrabnie wpisuje się w tematykę odcinka. Co więcej zdarza się że ów nieboszczyk … powraca jako duch, często dyskutując z Fisherami na różne tematy powiązane z treścią danego epizodu. Dzięki temu zabiegowi na ekranie regularnie pojawia się Richard Jenkins w bardzo dobrej roli zmarłego Nathatniela Fishera. Na tym nowinek nie koniec. Oglądając serial musimy prędzej czy później przyzwyczaić się do częstego pokazywania alternatywnych scenariuszy rozwoju danej sytuacji, przy czym dzięki montażowi w danym momencie nigdy nie wiadomo czy prezentowane wydarzenia dzieją się naprawdę, czy jest to klasyczne „co by było gdyby”. Przyznam, że z tym miałem największy kłopot, nie lubię tego typu zabiegów. Na dłuższą metę, a w przypadku omawianego serialu to zdecydowanie dłuższa meta, jest to mocno irytujące.

Sześć stóp pod ziemią jest jednak produkcją telewizyjną wysokiej klasy. Zarówno poszczególne odcinki trwającej przez pięć sezonów serii, jak i obszerne wątki pomyślane na kilka lub nawet kilkanaście epizodów są fabularnie spójne. Zadbano również o ciekawy rozwój postaci. Poszczególni bohaterowie ewoluują na naszych oczach, lecz zgodnie z wszelkimi kanonami pisarskimi następuje to płynnie. Nie mamy poczucia, że nagle bohater X z dnia na dzień stał się kimś innym bez dania przyczyny. Spora w tym zasługa zgromadzonego na planie zespołu aktorskiego, który wykonał kawał dobrej roboty.

Serial oscyluje wokół trzech kluczowych zagadnień, które co chwilę powracają niczym bumerang. Pierwszym jest homoseksualizm. Sam będący gejem, Ball powraca do tego w twórczości filmowej (patrz: scenariusz American Beauty). Sześć stóp pod ziemią jednoznacznie opowiada się za zrównaniem związków homoseksualnych z małżeństwami, łącznie z nadaniem prawa do adopcji dzieci. Skądinąd najważniejsza para serialowych gejów – David Fisher (znany z tytułowej roli w serialu Dexter Michael C. Hall) i Keith Charles (Mathew St. Patrick) z powodzeniam wcielają się w rolę rodziców. Także na płaszczyźnie samych rozgrywających się wydarzeń również mamy równouprawnienie. Wszelkim perypetiom miłosnym heteroseksualnych bohaterów odpowiadają historie uczuć postaci homoseksualnych lub biseksualnych. Tyczy się to również dość częstych scen erotycznych.

Kolejną kwestią jest relacja silny – słaby. Ten temat będzie wielokrotnie powracał, zarówno w odniesieniu do instytucji, jak i zwykłych jednostek. Będzie ona badana poprzez wnikanie w środowiska pracy, relacje rodzinne oraz w szerszym planie – rywalizację przedsiębiorstw na wolnym rynku. Ostatnim zagadnieniem interesującym producenta jest definicja osoby zdrowej/chorej psychicznie. Mówiąc kolokwialnie, zdecydowana większość bohaterów serialu ma coś nie tak z głową. Ball pyta gdzie jest granica po przekroczeniu której należą się żółte papiery.

Cechą charakterystyczną Six Feet Under są stosunkowo liczne sceny przy stole. Wówczas najczęściej wychodzą na jaw fobie, uprzedzenia, odchylenia, sekrety i najbardziej nawet zakręcone plany naszych bohaterów. Nie braknie przy tym kłótni, wzajemnych pretensji oraz tzw. „efektu opadającej szczęki”. Obserwując Fisherów oraz ich bliższych lub dalszych znajomych, widz wpada w dobry humor. Okazuje się bowiem, że jego własna rodzinka, jaka by nie była pokręcona, jest zdecydowanie bardziej normalna i panują w niej o wiele zdrowsze relacje.

By Sajgon

Nadesłane dnia: 2010.07.01

Wszelkie Prawa Zastrzeżone
Wyłączność do recenzji posiada Serwis www.kinomaniaki.com

Dodane:  Czwartek, Lipiec 01, 2010
Recenzent:  Sajgon
Wynik:
odsłon: 167
Język: pol